“BAKIM” DENİLEN YERDE ASIL DURDURULAN GÜVENDİR
(Hakan Akgün)
Türkiye Taşkömürü Kurumu’nda yaşananlara bakıldığında, tartışmanın yalnızca teknik bir bakım meselesi olmadığı açıkça görülmektedir. Asıl mesele, kullanılan ifadeler ile sahadaki gerçeklik arasındaki mesafedir.
“Geçici durdurma” deniliyor.
“Bakım” deniliyor.
Ancak sahaya bakıldığında üretimin durduğu, belirsizliğin hâkim olduğu ve madencinin zihninde tek bir sorunun dolaştığı görülüyor: Yarın ne olacak?
AK Parti Zonguldak Milletvekili Ahmet Çolakoğlu’nun açıklamaları, hukuki ve teknik çerçevede değerlendirildiğinde tutarlı bulunabilir. Kâğıt üzerinde bir “kapanma” yoktur. Ancak siyaset yalnızca kâğıt üzerinden yürütülen bir faaliyet değildir. Yeraltında üretim durmuşsa, yerüstünde hayatın da ciddi biçimde etkilendiği inkâr edilemez.
Bu noktada kamuoyunun sorduğu sorular nettir:
Madem bakım yapılacaktı,
neden ocaklar kademeli şekilde ele alınmadı?
Neden biri bakıma alınırken diğerlerinde üretim sürdürülemedi?
Neden iş güvencesi ve üretim sürekliliği önceliklendirilmedi?
Bu sorulara açık ve ikna edici cevaplar verilmedikçe, “geçici” ifadesi toplum nezdinde karşılığını kaybetmektedir.
CHP Zonguldak Milletvekili Deniz Yavuzyılmaz’ın itirazı da tam bu noktada başlamaktadır. Yavuzyılmaz, yaşanan süreci fiili bir kapanma olarak değerlendirmekte ve bunun uzun süredir biriken denetim, yatırım ve planlama eksikliklerinin sonucu olduğunu ifade etmektedir. Sahadaki tabloya bakıldığında, bu eleştirinin kamuoyunda karşılık bulması şaşırtıcı değildir.
Ancak altı çizilmesi gereken önemli bir husus vardır:
Bu mesele isimler ya da partiler üzerinden yürütülecek bir polemik konusu değildir.
Bu mesele, Zonguldak’ın belirsizlikle yönetilmek istememesidir.
Zonguldak madenin ne olduğunu bilir.
Bakımın ne olduğunu da bilir.
Ama “bakım” gerekçesiyle geleceğin askıya alınmasını kabul etmez.
Sayın Ahmet Çolakoğlu’na yöneltilen eleştiriler de bu çerçevede değerlendirilmelidir. Zonguldak milletvekili olmak, yalnızca Ankara’dan yapılan açıklamalarla sınırlı bir görev değildir. Sahadaki etkileri görmezden gelen her yaklaşım, temsil sorumluluğunu tartışmalı hale getirir.
Bu bir kişisel eleştiri değil, bir siyasi sorumluluk hatırlatmasıdır.
Bu dönem yaşananların, önümüzdeki dönem için bir muhasebeye dönüşmesi gerekmektedir. Zonguldak, enerjisi yüksek, sahayı bilen, madencinin hayatına dokunabilen temsilcileri hak etmektedir.
Deniz Yavuzyılmaz’a gelince…
Hakkını teslim etmek gerekir: Bu süreçte “madenler kapatılsın” gibi bir yaklaşımı olmamış, eleştirisini yaşanan tabloya ve ihmaller zincirine yöneltmiştir. Bu yönüyle eleştirileri meşru ve anlaşılırdır. Ancak bu sorunun çözümü yalnızca eleştiriyle değil, iktidarın somut ve planlı adımlarıyla mümkün olacaktır.
Ne Yavuzyılmaz bir kahramandır,
ne de Çolakoğlu tek başına bu tablonun sorumlusudur.
Ancak siyasette temel bir gerçek vardır:
Yetki kimdeyse, sorumluluk da ondadır.
Madencinin hayatı, belirsiz ifadelerin ve bürokratik cümlelerin gölgesinde bırakılmamalıdır. Bu şehir geçmişte çok bedel ödedi; facia da gördü, göç de gördü, unutulmayı da…
Bugün yaşanan tartışma, yalnızca bir “bakım” meselesi değil; güven, planlama ve gelecek meselesidir.
Son söz şudur:
Hak edene eleştiri,
hak edene takdir…
Zonguldak, kendisi için gerçekten mücadele edecek, lafla değil işle konuşacak temsilcileri fazlasıyla hak etmektedir.
“Bu noktada Sayın Ahmet Çolakoğlu’na düşen sorumluluk, kişisel değil siyasal bir muhasebedir. Siyasette kalıcılık, koltuğu tutmakla değil; doğru zamanda doğru isimlere alan açabilmekle ölçülür. Zonguldak, kendisinden daha iyilerinin de yol alabileceği bir siyasal iklimi fazlasıyla hak etmektedir.”
