HASAN BEY, EREĞLİ FUTBOLUNDA ASIL MESELE NE?
Değerli Dostum Hasan Sarıalp’in yazısını okudum.
Başlığı dikkat çekici:
“Ereğli Futbolunda Dejavu…”
Yazının içerisinde ise eleştirileri eleştiren, eleştirenleri sınıflandıran, bazılarını “malum sesler”, bazılarını “sözde taraftarlar”, bazılarını ise “her devrin yazarları” olarak tanımlayan ifadeler var.
Hasan beycim bende sana birkaç soru sormak istiyorum.
Çünkü gazetecilik yalnızca bir tarafın söylediklerini kamuoyuna aktarmak değildir.
Bazen de soru sormaktır.
Hem de rahatsız edici soruları…
“Malum sesler” kim Hasan bey?
Yazınızda “malum çatlak sesler yine yükselmeye başladı” diyorsunuz.
Kim bunlar?
İsimlerini neden yazmıyorsunuz?
“Eski spor adamları, her devrin yazarları ve sözde taraftarlar” diyorsunuz.
Kimdir bunlar?
Ereğli’de herkes birbirini tanıyor.
Bir gazeteci olarak birilerini eleştiriyorsanız, kimden bahsettiğinizi de açıkça ortaya koymanız gerekir.
Çünkü isim vermeden herkesi bir torbaya koymak kolaydır.
Zor olan ise kimin ne yaptığını açıkça yazmaktır.
“Tutulmayan sözler” diyorsunuz. Hangi sözler?
Yazınızın en önemli bölümünü burası oluşturuyor.
“Tutulmayan sözler” diyorsunuz.
“Finansal kilitlenme” diyorsunuz.
“Verilen milyonlarca liralık kaynaklar neden hesaplara yatmadı?” diye soruyorsunuz.
Ben de soruyorum:
Kim ne söz verdi?
Kime söz verdi?
Ne kadar para söz verdi?
Ne zaman verecekti?
Neden vermedi?
Bunları biliyorsanız yazın.
Çünkü kamuoyu da bilmek istiyor.
Ama bilmiyorsanız, o zaman başkasının verdiği sözü siz neden kamuoyu adına sorguluyorsunuz?
Fenerbahçe örneği neden verildi?
Ereğli futbolundaki yerli oyuncu tartışmasına Fenerbahçe üzerinden cevap vermişsiniz.
Elbette profesyonel futbolda başarı yalnızca nüfus kâğıdına bakılarak elde edilmez.
Buna kimsenin itirazı yok.
Ancak mesele zaten “Ereğli’de doğan herkes oynasın” meselesi değil.
Mesele şu:
Bu kulüp Ereğli’nin çocuklarına fırsat verecek mi?
Çünkü bu takım Ereğli’de alınırken bunun konuşulduğunu hepimiz biliyoruz.
O zaman bugün bu sorunun sorulmasından neden rahatsız oluyoruz?
Bir futbolcu Ereğlili diye oynatılmamalı.
Ama sırf Ereğlili diye de görmezden gelinmemeli.
Ölçü bellidir:
Yetenek, performans, disiplin ve liyakat.
Peki eleştiri neden “köstek” oluyor?
Siz diyorsunuz ki:
“Klavyeden ya da kahve köşelerinden atıp tutmak Ereğli futboluna katkı sağlamaz.”
Güzel.
Ama aynı cümleyi size de soralım:
Siz nereden yazıyorsunuz Hasan bey?
Siz yazınca analiz, başkası yazınca köstek mi oluyor?
Siz eleştirince gazetecilik, başkası eleştirince “çatlak ses” mi?
Gazeteciliğin ölçüsü yazının kimin tarafından yazıldığı değil, içeriğinin doğru olup olmadığıdır.
“Başkanın yanında olun” başka, “başkan adına konuşmak” başka
Taner Demirbaş ve yönetimi elbette desteklenebilir.
Başarıları alkışlanabilir.
Ereğli kamuoyuna moral verilebilir.
Bunda hiçbir sorun yok.
Ama bir gazetecinin görevi yönetimin yerine geçmek değildir.
Yönetimin yapması gereken açıklamayı gazeteci yapıyorsa…
Yönetimin cevap vermesi gereken sorulara gazeteci cevap veriyorsa…
Yönetimin savunmasını gazeteci üstleniyorsa…
O zaman burada durup düşünmek gerekir.
Gazeteci kulübün sözcüsü değildir.
Gazeteci, gerektiğinde kulübün yanında da olur, karşısında da.
Çünkü gazetecinin sadakati yönetime değil, kamuoyunadır.
“Yarın hüsran olursa kimsenin konuşmaya hakkı kalmayacak” diyorsunuz.
İşte burada size katılmıyorum.
Herkesin konuşmaya hakkı vardır.
Bugün de vardır.
Yarın da olacaktır.
Dün Recep Yılmaz yönetimi vardı.
O dönem de eleştiriler yapıldı.
Bugün Taner Demirbaş yönetimi var.
Bugün de eleştiri yapılacak.
Yarın başka bir yönetim gelir.
O da eleştirilebilir.
Ereğli futbolu bir kişinin, bir yönetimin veya bir gazetecinin tapulu malı değildir.
Recep Yılmaz döneminden sonra ne değişti?
Asıl sorulması gereken belki de budur.
Recep Yılmaz döneminde de maddi sıkıntılar konuşuldu.
Destek arandı.
Yönetim eleştirildi.
Sonunda yeni bir yönetim geldi.
Şimdi yeni yönetim için aynı sorunların konuşulması neden “köstek” olarak değerlendiriliyor?
Yeni yönetim başarılı olursa bundan en çok biz mutlu oluruz.
Çünkü mesele Taner Demirbaş değil.
Mesele Ereğli futboludur.
Bir de gazetecilere küçük bir hatırlatma…
Hiçbir kulüp gazetecilere para vermek zorunda değildir.
Hiçbir gazeteci de kulüpten para, reklam, abonelik veya başka bir destek almak zorunda değildir.
Ancak destek meselesini eleştirinin önüne koymak da doğru değildir.
Gazetecinin işi:
“Bana ne verdiniz?” demek değil,
“Kamuoyuna ne anlatıyorsunuz?” diye sormaktır.
Eğer ortada verilen sözler varsa sorar.
Para varsa sorar.
Para yoksa sorar.
Transfer doğruysa yazar.
Yanlışsa eleştirir.
Futbolcu başarılıysa alkışlar.
Başarısızsa eleştirir.
Bunun adı düşmanlık değildir.
Son sözüm yine sana Hasan beycim…
Bir gün de herkesle iyi geçinme kaygısını bir kenara bırakın.
Bir gün de güçlü olanın değil, haklı olanın yanında durun.
Bir gün de parası olanın değil, emeği olanın sesini duyurun.
Ereğli’nin yerli futbolcusunun hakkı yeniyorsa yazın.
Bir yöneticinin sözü tutulmadıysa yazın.
Bir futbolcunun emeği karşılıksız kaldıysa yazın.
Kulübe destek sözü verilip tutulmadıysa yazın.
Ama bunları yazarken de isimleri ve gerçekleri ortaya koyun.
Çünkü “malum kişiler”, “sözde taraftarlar”, “her devrin yazarları” diyerek kimseye bir şey anlatamazsınız.
Gazetecilik cesaret ister Hasan beycim,
Ve bazen gazetecilik, en zor soruyu en yakınındakine sorabilmektir.
Son olarak…
Siz “vizyonsuz dedikodular” diyorsunuz.
Ben de soruyorum:
Vizyonlu dedikodu nasıl oluyor Hasan bey?
Bir örnek verin.
Ereğli de öğrenmiş olsun.











