ELCAB KABLO UYANDI, ŞİMDİ SIRA DİĞERLERİNDE!
GERSAN DOSYASI – 1. BÖLÜM
Yıllarca susan işçi neden şimdi konuşuyor?
Ben Hakan Akgün.
Bugün size sadece GERSAN’ı anlatmayacağım.
Bir sendikacılık hikâyesini anlatacağım.
Çünkü bu hikâyenin içinde GERSAN, ERDEMİR, ERSEM, TAT METAL ve ELCAB KABLO var.
Ve hepsinin ortak noktasında tek bir kelime duruyor:
İŞÇİ.
3 TEMMUZ 2025…
GERSAN’da toplu iş sözleşmesi imzalandı.
Türk Metal tarafından yapılan açıklamalarda;
“Kazanım.”
“Birlik.”
“Zafer.”
“İşçinin ortak başarısı.”
ifadeleri kullanıldı.
Sözleşme sonrası fotoğraflar yayınlandı.
İşçiler arkada…
Yumruklar havada…
Ortada ise sendikacı.
Eller bağlı, tam merkezde.
Şimdi o fotoğrafa bir kez daha bakın.
Sizce bu, işçinin temsilcisi görüntüsü mü?
Yoksa işçinin üzerinde duran bir sendikacı görüntüsü mü?
Benim için sendikacı işçinin önünde değil, işçinin yanında durmalıdır.
Çünkü sendikacı işçinin patronu değildir.
İşçinin temsilcisidir.
Bazen bir fotoğraf, uzun uzun anlatılacak sendikacılık anlayışını tek başına anlatır.
Sendikacı işçinin üzerinde değil, işçinin yanında durmalıdır.
Fotoğraflar yayınlandı.
Gülümseyen yüzler vardı.
Hatta Ayın 4 ünde Toplu selfie bile çekildi büyük başarı algısı algısı oluşturmak için.
Manşetlere geçildi masada herkes mutluydu.
Çünkü Kazanan her zamanki gibi sendikacılar dı…
Ama biz Akgün Haber olarak başka bir yere baktık.
İşçinin cebine…
Çünkü benim gazeteciliğimde sözleşmenin en önemli kısmı fotoğraf değildir.
İşçinin bordrosudur.
Maaşıdır.
İkramiyesidir.
Sosyal hakkıdır.
Eve götürdüğü paradır.
BİZ 3 TEMMUZ’U BEKLEMEDİK!
Biz Akgün Haber olarak 3 Temmuz’daki fotoğrafa değil, işçinin cebine baktık.
Daha sözleşme imzalanmadan, 1 Temmuz 2025’te sorduk:
YANİ 3 GÜN EVVELİNDEN SORDUK:
“İŞÇİ NE KADAR ZAM ALDI?”
Biz bunu 3 Temmuz da değil tam 1 Temmuz 2025’te sorduk.
Rakamları sorduk.
Sözleşmenin ayrıntılarını sorduk.
İşçinin cebine ne girdiğini sorduk.
Ve haberimizin altında bir işçi ya da kendisini “Bir üye” olarak tanımlayan okuyucu şu soruyu sordu:
“GERSAN, ERDEMİR VE TAT METAL’DE RAKAMLAR NEDEN AÇIKLANMIYOR?”
Bugün dönüp baktığımızda görüyoruz ki…
Bir yıl önce sorulan soru hâlâ masada.
“İŞÇİ NE KADAR ZAM ALDI?”
“GERSAN’DA %34 ZAM MASALI!”
Bir yıl önceki yazımızın başlığı buydu.
Çünkü bizim meselemiz sadece yüzde değildi.
Meselemiz şuydu:
İşçi ne aldı?
Çünkü işçinin maaşından aidat kesiliyorsa, işçi doğal olarak şunu sorar:
“Karşılığında ne alıyorum?”
SONRA 25 ŞUBAT 2026 GELDİ
25 ŞUBAT 2026…
Bu kez bir işçinin sosyal medya paylaşımı gündeme geldi.
Bölüm değişiklikleri…
İşten çıkarmalar…
İkramiyelerin parçalara bölündüğü iddiaları…
Sendikanın sahadaki tutumu…
Ve çok ağır bir ifade:
“Türk Metal işçiyi satıyor.”
Biz bu ifadeyi gerçekmiş gibi yazmadık.
İddia olarak aktardık.
Çünkü gazetecilik budur.
İddiayı duyurursun.
Belgesini sorarsın.
Muhatabına söz hakkı verirsin.
Kamuoyunun önüne koyarsın.
13 MAYIS 2026’DA YİNE YAZDIK
Bu kez:
“İŞÇİ KAYBEDİYOR… PEKİ BU DÜZENDE KAZANAN KİM?”
diye sorduk.
Aidatı konuştuk.
İşçinin geleceğini konuştuk.
İşten çıkarılma korkusunu konuştuk.
Ve şunu söyledik:
Gerçek sendikacılık, işçi zor durumda kaldığında belli olur.
Halayda herkes yan yana olabilir.
Asıl mesele, işçinin hakkı söz konusu olduğunda kimin yanında durduğundur.
Hele ki yemek parası bile işçinin aidatından karşılanıyorsa…
Sorulacak soru daha da büyür.
Gerçek sendikacılık, işçi zor durumda kaldığında belli olur halay çekerken herkes yanyana olur !
Hele ki yemek parası işçi aidatından olursa…
BUGÜN NE OLDU?
11 Ağustos 2026.
Birdenbire GERSAN işçisi haber olmaya başladı.
İkramiye ödemelerindeki gecikmeler…
Avans sorunları…
Banka promosyonları…
Çalışma temposu…
Türk Metal’e yönelik eleştiriler…
Hepsi yeniden konuşulmaya başlandı.
Peki biz şaşırdık mı?
Hayır.
Çünkü biz bu dosyanın başındaydık.
Ama şimdi başka bir soru sormanın zamanı geldi:
PEKİ SİZ DAHA ÖNCE NEREDEYDİNİZ?
GERSAN işçisinin bir yılı aşkın süredir yaşadığı sorunları görmeyen, duymayan, konuşmayan gazeteciler…
Biz işçinin sesini duyurmaya çalışırken neden sessizdiniz?
İşçi;
“Param neden gecikiyor?”
diye sorarken neden mikrofonlar kapalıydı?
İşçi sendikayı sorgularken neden bazı gazeteciler sendikanın davet ettiği otellerde kahvaltı yapıp, sonrasında susmaya devam etti?
Şimdi ne değişti?
Neden herkes aynı anda konuşmaya başladı?
Yoksa…
Değerli abilerinizle aranıza kara kedi mi girdi?
Satrançta şah önemlidir.
Ama oyunun sonunda herkesin hesabı vardır.
MAT olmadan önce kimin kimi oynattığını görmek gerekir.
BİZİM MESELEMİZ BURADA BAŞLIYOR.
Gazetecilik, gündem oluştuktan sonra işçinin yanına geçmek değildir.
Gazetecilik, işçinin sesi duyulmuyorsa o sesi duyurmaktır.
Biz bunu yaptık.
Ve şimdi dosyanın ikinci bölümüne geliyoruz.
Orada çok daha zor bir soru soracağız:
İŞÇİNİN AİDATI NEREYE GİDİYOR?
Çünkü mesele yalnızca;
“Ödemem neden gecikti?”
değil.
İşçi her ay aidat ödüyor.
Peki karşılığında ne alıyor?
Kim onun hakkını savunuyor?
Kim sorununu takip ediyor?
İşçi yalnız kaldığında kim yanında duruyor?
Ve en önemlisi:
İŞÇİ, ÖDEDİĞİ AİDATIN KARŞILIĞINI GÖREBİLİYOR MU?
İşte ikinci bölümün asıl sorusu bu.
GERSAN DOSYASI – 2. BÖLÜM
İŞÇİNİN AİDATI NEREYE GİDİYOR?
Devamı 2. bölümde…
