GÜLİZAR VE İBO: EREĞLİ’NİN UNUTULMAZ AŞKI
Ereğli’nin sokaklarında, caddelerinde, parklarında yıllarca el ele gezen bir çift vardı: Gülizar ve İbo. Onlar yalnızca bir aşkı değil, sadakati, yoklukta bile birlikte olmanın kıymetini, toplumun kenara ittiği yerde bile sevmenin onurunu temsil ettiler. Bu şehirde yaşayan herkesin bir köşesinde iz bıraktılar; kimi onları sevgiyle izledi, kimi anlamadı ama kimse görmezden gelemedi.
Gülizar, söylentilere göre varlıklı bir ailenin kızıydı. Oysa o, zenginliğe değil, gönlünün çağırdığı yere gitti. Sevdiği adam İbo’yla birlikte sokakta yaşamayı, barakada sabahlamayı, halkın verdiği bir tabak yemeği paylaşmayı seçti. Bu, bir hayattan vazgeçmek değil, başka bir hayata “evet” demekti. Aşk uğruna konforu değil, kalbi seçmişti. Gülizar, İbo’nun dişi ağrıdığında onunla birlikte ağlayan kadındı.
İbo ise bir elinde şarap şişesi, kolunun altında somun ekmeğiyle yürür, ama başını hiç eğmezdi. Onlar her yerde beraberdiler: Bozhane’de, köprübaşında, Belediye Parkı’ndaki çınarın altında… Birbirlerinin omzuna yaslanarak dünyanın yükünü sırtladılar.
Bu aşk, karda kışta üzerlerine su döken anlayışsızlara inat büyüdü. Onlara bakan gözlerde alay değil, zamanla hayranlık yer etti. Çünkü onların sevgisi, anlatılan masallardan değil, yaşanmış bir gerçeklikten doğmuştu.
Zaman geçti, Gülizar gözlerini kaybetti. Sonra bir sabah onun artık hayatta olmadığı duyuldu. İbo yıkıldı. İnsanları eve yaklaştırmadı, içine kapandı. Kısa bir süre sonra o da öldü. Ceplerinden çıkan kuru ekmek ve iki portakal, başucundaki şarap şişesiyle, birlikte yoksulluğun da, aşkın da sonuna yürümüşlerdi.
Ben, Akgün Haber’in sahibi Hakan Akgün olarak, bu aşkın canlı tanığıyım. Onları kız meslek lisesine giden yolun kıyısında, mendillerini serip ekmeklerini paylaşırken gördüğüm anları hiç unutamam.
İşte tam oraya, birlikte oturur şekilde, Gülizar ve İbo’nun heykeli yapılmalı. Bu şehir onların anısını taşımayı hak ediyor.
“Aşkım Ereğli” diyorsak, bu sloganı taşa kazıyalım.
Gerçek aşk, bu kez kazanmalı.
Bu kez, efsaneler unutulmasın.
