SENDİKACI, SEN KİMİN UŞAĞISIN?
İşçiler, kendilerine “Sen kimsin?” diyen sendikacılara kim olduklarını gösterdi. Hepsinin ellerine sağlık!
Sendika, patronun koruma kalkanı değil, işçinin güvencesidir. İşçinin ödediği aidatla ayakta duran bir sendikacının, dönüp o işçiye parmak sallamaya, boğazına sarılmaya, “Sen kimsin?” demeye hakkı yoktur.
Patronlar kendi düzenlerini korumak için sendikalar yaratacak, yetki verecek; sonra da işçinin alın teriyle beslenen sendikacılar işçiye efelik taslayacak!
Yok öyle yağma!
Asıl soru artık şudur: Sen kimsin değil, sen kimin için çalışıyorsun? Kimin uşağısın? İşçinin mi, patronun mu?
Bu ülkeyi emekçilerin alın teri ayakta tutuyor. Fabrikaları, üretimi, ekonomiyi yaratan işçiler; kendi emekleri üzerinde kurulan saltanata boyun eğmek zorunda değil.
Artık kimse yerini şaşırmasın. Sendikacılık makam ve saltanat değil, işçiye hizmet makamıdır.
İşçi kimseden icazet almaz. Sendikacı, işçinin karşısında değil, yanında durur O da işçi kıyafeti giydiğin de yanında durur şayet sivil ise hazırolda duracak .
DİP NOT:
Türk Metal Sendikası, Türkiye’nin en eski ve en güçlü sendikalarından biridir. Ancak böylesine köklü ve güçlü bir yapıyı ayakta tutan asıl güç, koltuklarda oturanlar değil, alın teri döken işçilerdir.
Ne yazık ki işçilerin kendilerine başkan, yönetici ve temsilci olarak görev verdiği bazı şahısların kişisel hırsları ve çıkar hesapları, sendikanın kuruluş amacına gölge düşürmektedir.
Unutulmamalıdır ki sendikacıların asıl patronu işçidir! Görevlerini işçinin hakkını savunmak için üstlenirler; işverenin çıkarlarına hizmet etmek için değil!
İşçinin aidatıyla ayakta duran bir yapının, dönüp kendi işçisine karşı tavır alması kabul edilemez.
Koca bir sendikayı dışarıdan kimse yıkamaz. Ancak içerideki koltuk sevdalıları, kişisel çıkar peşinde koşanlar ve kendi ürettikleri kurtlar, o güçlü yapıyı içten içe çürütür.
Çünkü bazen en büyük tehlike, kalenin dışındaki düşman değil, kalenin içine yerleşen kurtlardır!











