YAZI DİZİSİ – 1
MESELE RECEP YILMAZ DEĞİLMİŞ!
TANER HOCA DAHA LİG BAŞLAMADAN DİLLERE DÜŞTÜ…
DESTEK Mİ EDİYORSUNUZ, YOKSA ESKİ DÖNEMİN REKLAMINI MI YAPIYORSUNUZ?
Bazen insan bir meseleyi yazmaya başlıyor ve sanıyor ki konu bir kişi…
Sonra bakıyorsun, mesele kişi değilmiş.
Mesele zihniyetmiş.
Recep Yılmaz gider, başka biri gelir…
Başkan değişir, hoca değişir…
Futbolcu değişir…
Ama “Ben yaptım” anlayışı yerinde duruyorsa, demek ki mesele koltukta oturan kişi değil.
Mesele, koltuktan kalktıktan sonra bile koltuğun etrafında dönmeye devam etmekmiş.
Karadeniz Ereğli Belediyespor 3. Lig’e çıktı.
Öncelikle emeği geçen herkesin hakkını teslim edelim.
Bu küçümsenecek bir başarı değildir.
Aksine, kulüp tarihi açısından önemli bir başarıdır.
- Lig’e çıkmışsınız.
Eser ortada.
Tabela ortada.
Başarı ortada.
Tebrik ederiz.
Ama insanın aklına şu soru geliyor:
Peki bundan sonrası?
Bir başarı elde edildiğinde yapılması gereken, o başarıyı tarihe bırakıp geleceğe bakmak değil midir?
Yoksa yıllarca;
“Biz çıkardık.”
“Ben yaptım.”
“Ben buldum.”
“Ben getirdim.”
“Benim kazandırdığım oyuncu.”
“Benim dönemimde…”
diye aynı başarıyı tekrar tekrar anlatmak mı gerekir?
Çünkü bir yerden sonra başarı anlatısı olmaktan çıkıyor.
Reklama dönüşüyor.
Daha kötüsü ise yeni gelen her yönetimin üzerinde görünmez bir baskıya dönüşüyor.
PEKİ RECEP YILMAZ DA BUNU YAPSAYDI?
Şimdi biraz aynayı karşı tarafa çevirelim.
Siz Karadeniz Ereğli Belediyespor’u 3. Lig’e çıkardınız.
Ardından Recep Yılmaz ve ekibi geldi.
- Lig’de, “Ligden düşmeyelim, ligde kalalım” denilen bir noktadan play-off hedefinin konuşulduğu bir takım ortaya çıktı.
Bu da başarı değil mi?
Elbette başarı.
O zaman Recep Yılmaz ve ekibi de çıkıp:
“Biz ligde kalması bile başarı sayılan takımı play-off yarışına soktuk.”
diye her gün sosyal medyada bunun reklamını yapsaydı…
Her fırsatta kendi dönemlerini eski dönemle kıyaslasaydı…
İnternette sürekli bunu yazdırsaydı…
Ne diyecektik?
2, 1’den büyük değil mi?
Ama yapmadılar.
Üstelik böyle bir yarışa da girmediler.
Çünkü onların da önünde yeni bir dönem olduğunu gördüler.
Ve Recep Yılmaz ile ekibi:
“Biz yokuz, gelene destek oluruz.”
diyerek kenara çekildi.
İşte ben tam olarak bu tavrı önemsiyorum.
Çünkü kulüp kimsenin şahsi vitrini değildir.
AMA BİR ŞEYİ DE UNUTMAYALIM…
Eski dönemin sözcüleri, taraftarları, destekçileri…
Sizler sosyal medyada Taner hocaya başarı mesajları paylaşmadınız mı?
“Başarılar hocam” demediniz mi?
Yeni yönetime destek mesajları vermediniz mi?
Verdiniz.
Güzel.
O zaman şimdi sormak hakkımız:
Hani destek olacaktınız?
Çünkü daha Taner hoca takımını sahaya çıkaramadan başladı:
“Bu transferlerle ligde kalamazlar.”
“6. haftada istifa ederler.”
“Fırat’ı mumla ararlar.”
“Bu transfer zihniyetiyle takım ligde tutunamaz.”
Şimdi bir dakika!
Daha maç oynanmadı.
Daha takımın gerçek performansını görmediniz.
Daha futbolcuların birbirleriyle uyumunu görmediniz.
Daha hocanın sistemini görmediniz.
Daha lig başlamadı!
Ama siz şimdiden 6. haftaya istifa tarihi koydunuz.
Bu nasıl destek?
Bu destekse, destek olmayan ne yapacak?
Burada duralım.
Çünkü asıl mesele şimdi başlıyor.
Eleştiri başka şeydir.
Peşin hüküm başka…
Destek başka şeydir.
Yeni dönemin üzerinde eski dönemin gölgesini dolaştırmak ise bambaşka…
YAZI DİZİSİ – 2’DE AKŞAM DEVAM EDECEK…
Taner hocaya yapılan eleştiriler gerçekten futbol eleştirisi mi?
“6. haftada istifa” söylemi neyin göstergesi?
“Ben yaptım” anlayışı neden kulübün geleceğinin önüne geçmemeli?
Ve en önemlisi:
Bir takımın başarısını istemekle, sezon sonunda “Ben demiştim” diyebilmek arasında nasıl bir fark var?
Akşam devam edeceğiz.
Çünkü daha kayayı yerine koymadık…










