Papa Geldi, Dinsizler Âlime Döndü!**
Türkiye’nin siyasi hafızası bazen öyle şeyler gösteriyor ki, insan ister istemez düşünmeden edemiyor:
Recep Tayyip Erdoğan denince akla gelen ilk şey artık “ters köşe” oldu.
Bir hamlesiyle memleketin yarısının maskesini düşürebiliyor.
Bunu ister sevin, ister sevmeyin; ama inkâr edemezsiniz.
Bir Papa Ziyaretiyle Değişen Maskeler
Daha düne kadar dinle, imanla, Müslümanlıkla dalga geçen tipler vardı…
“Camiye gitmem, oruç tutmam, ibadet bana göre değil” diye ortalıkta gezenler…
Hatta işi İslâm’a sövmeye kadar götürenler…
Ama gün geldi Papa Türkiye’ye geleceğini açıkladı.
Ve ne oldu biliyor musunuz?
Aynı tayfa bir gecede İslâm âlimine dönüştü.
Recep Tayyip Erdoğan’ın elini sıkmaktan korkanlar,
Papa’nın ayin yapmasını “ülkeye tehdit” diye anlatmaya başladı.
Düne kadar ateist, deist, ne olduğu belirsiz “din eleştirmeni” geçinen insanlar, bugün papa karşıtlığını din savunuculuğu zannediyor.
Namaz kılmayı bilmeyen adam fetva dağıtır hale gelmiş.
Kuran meali açmamış adam, bir anda “ayet yorumluyor”.
Bu ne perhiz, bu ne lahana turşusu?
Peki Niye? Neden Böyle Bir Çelişki Var?
Asıl soru şu:
Bir din âliminin başka bir ülkeye gelip ayin yapması neden yıllarca dine küfreden tipler tarafından “Müslüman edasıyla” tepki görüyor?
Cevabı çok basit:
Bu kesimin derdi ne İslâm’ı savunmak…
Ne Türkiye’yi korumak…
Ne de Papa’ya karşı bir dini duruş sergilemek.
Dert sadece Erdoğan karşıtlığını kamufle etmek.
Papa geliyor, Erdoğan “devlet itibarı” gereği protokol uyguluyor.
Tayfa hemen bunu fırsat görüyor ve “Atatürk zamanında Papa’ya izin verilmedi, Erdoğan verdi!” diye saçma bir yalan uyduruyor.
Tabii işledikleri yalana kendileri bile inanmıyor, ama “yeter ki iktidara çakalım” mantığı işliyor.
Bu ülke, Atatürk’ün doğrularını bile CHP’nin yalanları yüzünden yeniden savunmak zorunda kaldı.
Bugün de aynı şey yaşanıyor:
Atatürk’ü sizden değil, sizin çarpıtma sanatınızdan koruyoruz.
Düne Kadar PKK Yakınlarıydılar, Bugün En Büyük PKK Düşmanı
İşin en komik tarafı şu:
Dün seçimlerde DEM’le kol kola giren,
PKK’ya açıkça göz kırpan,
“Selahattin Demirtaş niye içeride?” diye ağlaşan tipler…
Bugün çıkmış Papa ziyareti üzerinden
“Milli değerlere tehdit” konuşuyor!
Ya kardeşim…
Daha geçen yıl “Kürdistan hakkı var” diyen sen değil miydin?
Bu nasıl bir ruh hâlidir?
Bu nasıl bir takla kabiliyetidir?
Erdoğan’ın bir hamlesi yetiyor;
Tayfa bambaşka bir pozisyona düşüyor.
Son Söz Yerine: Bir de Şöyle Bir Hamle Gelse…
Reis, senden küçük bir ricam var:
Bir gün şöyle bir espri patlat:
“Arkadaşlar, içki haram değildir.”
İnan bana bu tayfa ertesi gün aynı hızla dönüş yapar:
— “Ben zaten bıraktım…”
— “Aslında içmemek daha doğru…”
— “İçki toplumu bozuyor…”
Bir bakmışız ülke komple ayık!
Şaka bir yana…
Türkiye’de en büyük ironi şu:
Dinsiz geçinenler, din adamı ayin yapınca Müslüman kesiliyor;
Düne kadar terör romantizmi yapanlar, bugün vatan sevdalısı oluyor.
Bütün bunlar da Recep Tayyip Erdoğan’ın tek bir hamlesiyle ortaya çıkıyor.
Memleketin aynası işte böyle zamanlarda ortaya çıkıyor.
Kimin ne olduğu, neye inandığı, neyi savunduğu böyle günlerde anlaşılıyor.
Ve biz de kenara çekilip sadece izliyoruz:
Papa geldi; maskeler düştü.
